Parohija svete Kneginje Velike, Prepodobne Ane Novgorodske

Pocetkom novembra 1968 godine u svedskom crkveno - istorijski znamenitom gradu Vadsteni osnovana je parohija Prepodobne Ane Novgorodske. 12 pravoslavnih osoba, cija je zelja bila da svoju veru izrazavaju i dozivljavaju na svedskom jeziku, osnovalo je prvu "svedsko-pravoslavnu parohiju". Za zastitnicu parohije izabrana je Prepodobna Ana Novgorodska (slavi se 10/23 februara), nekada princeza Ingegerd i kcer kralja Uloga Setkonunga (Olof Skötkonung), prvog Svedskog kralja koji je sa svojim domom primio sveto Krstenje; a zatim supruga Jaroslava Mudrog (sina Svetog Vladimira Velikog), nakom njegove smrti monahinja Ana u Novgorodu (upokojena oko 1050), a pribrojana broju svetitelja zajedno sa svojim sinom svetim Vladimirom Jaroslavicem (zajedno se slave 4/17 oktobra). Novoosnovanu parohiju je pod svoj omofor primio Arhiepiskop Atenagoras, tadasnji efzarh Vaseljenske patrijarsije u Britaniji. Za paroha rukopolozen je bivsi luteransko-evangelicki svestenik, potonji protojerej-stavrofor otac Kristofer Klason (Christoffer Klasson).

Nastankom jos dve svedske parohije, brigu za parohiju Prepodobne Ane preuzima otac Ignatios Ek. Njega u cin djakona (1974) i u cin prezvitera (1977) rukopolaze tadasnji Srpski Episkop zapadnoevropski Lavrentije, koji sve tri svedske parohije prima pod svoj omofor. Centar parohije se premesta u Eskilstunu, gde je otac Ignatios prethodno, jos kao ctec, organizovao redovna pravoslavna bogosluzenja, pozivajuci svestenike raznih sestrinskih crkava: ruske, rumunske, srpske, finske. U februaru 1989 Vladika Lavrentije blagosilja novouredjenu crkvu u Eskilstuni, a istovremenu u cin cteca proizvodi Georga Karlsona (Georg Karlsson), od 1991 djakona parohije, sadasenjeg protodjakona, i Zivka Mishu Jaksica, sadasnjeg paroha.

1990 u Svedsku dolazi novoizabrani Episkop britansko-skandinavski Dositej. On sa brigom revnosnog pastira nastavlja duhovno bodrenje svedskih parohija. Sa njegovim blagoslovom, a nesebicnim zalaganjem oca Ignatiosa Eka i popadije, Karin-Elizabet na svedski se prevode razne knjige i tekstovi za liturgijske potrebe. 20-godisnji rad prote Ignatiosa na njivi Gospodnjoj bio je veoma plodan, ali i mukotrpan. 1999 prota Ignatios najavio je svoje povlacenje i odlazak u penziju, te se sa crkvenim odborom parohije potrudio da sebi nadje zamenika. Izbor je pao na oca Zivka Mishu Jaksica, koji je od dana rukopolozenja u cin cteca redovno ucestvovao u radu i dogradnji "svedskog pravoslavlja" u okviru parohije Prepodobne Ane. Rukopolozen u cin djakon (1993) i u cin prezvitera (1997) rukom vladike Dositeja, otac Zivko 1998 postaje pomocni svestenik, 1999 privremeni paroh, a 2002 redovni paroh parohije. Avgusta 2001 Vladika Dositej protu Ignatiosa odlikuje stavroforskim krstom.

Preuzimanjem odgovornosti oca Zivka Mishe Jaksica povezuje se zajednica pravoslavnih Svedjana i ostalih koji koriste svedski kao bogosluzbeni jezik sa pravoslavnim Srbima u Lincepingu sa okolinom, za cije je duhovne potrebe otac Zivko brinuo jos kao djakon. Predsednici crkvenog odbora, prvo gospodin Mikael Elnemir (Michael Ellnemyr), a zatim gospodin Zvonimir Popovic, kao i sadasnji predsednik gospodin Stevo Dejanovic, iniciraju i podrzavaju jasniju integraciju parohije u zajednicu Srpske Pravoslavne Eparhije britansko-skandinavske, i zalazu se za paralelno koristenje crkvenoslovenskog/srpskog i svedskog jezika, u cilju zblizavanja raznih etnickih pravoslavnih grupa i prevazilazenju opasnosti etnofilizma. Danas se u okviru parohije redovna bogosluzenja, pretezno na crkvenoslovenskom/srpskom, odrzavaju u Lincepingu sa okolnim mestima, a pretezno na svedskom jeziku sluzi se u Stokholmu, Erebru i Leksandu. U Lincepingu parohija raspolaze crkvenim zdanjem, koje se iznajmljuje od Svedske luteransko-evagelicke crkve. Crkva, koja je posvecena Svetom apostolu i jevandjelistu Jovanu Bogoslovu, preuredjena za potrebe pravoslavnih bogosluzenja, i blagoslovom Vladike Dositeja uzeta u upotrebu 2001 godine. Januara 2006 parohija dobija svog drugog svestenika, kada Vladika Dositej u cin prezvitera rukopolaze djakona Mikaela Liljestrema (Mikael Liljestrom), bivseg luteransko-evangelickog klirika.

Jedan od glavnih ciljeva parohije je i doprinos zblizavanju i saradnji raznih sestrinskih Pravoslavnih crkava i manifestovanju zajednicke vere Pravoslavne. Povodom 1000-godisnjice krstenja Ulofa Setkonunga i, pretpostavlja se, celog njegovog doma, pa i kceri mu Ingegerd, potonje Prepodobne Ane Novgorodske, na samom mestu tog dogadjaja kod izvora Husabi, zauzimanjem parohije Prepodobne Ane Novgorodske, odsluzila se prva Svepravoslavna Arhijerejska Liturgija u Svedskoj, pri kojoj je nacalstvovao Preosveceni Vladika Dositej sa devet svestenika i dva djakona (iz raznih Pravoslavnih juruzdikcija u Svedskoj).